Wspólnymi elementami zasad wszystkich wersji warcabów jest obowiązek bicia i możliwość bicia wielu pionków w jednym ruchu. Dzięki tym dwóm regułom partia warcabów jest często bardzo dynamiczna i obfituje w niespodzianki.
Charakterystyczne dla gry w warcaby jest dążenie do przemiany pionka w damkę. O ile w szachach gra często kończy się bez promocji choćby jednego pionka, w warcabach jest to praktycznie niemożliwe. Nic więc dziwnego, że wiele kombinacji na planszy ma na celu doprowadzenie pionka na pole przemiany.
Partię warcabów można wygrać albo zbijając wszystkie pionki przeciwnika albo blokując go tak, że nie może wykonać żadnego ruchu. Ten drugi wariant zakończenia daje zresztą więcej satysfakcji, szczrgólnie gdy uda się zablokować przeciwnikowi damkę.
Zasady gry w warcaby klasyczne
Każdy z graczy dysponuje 12 pionkami, zwanymi przez warcabistów kamieniami. Kamienie ustawia się na czarnych (ewentualnie ciemniejszych, jeżeli plansza jest np. czerwono-żółta, a nie czarno-biała) polach. w pierwszych trzech rzędach po swojej stronie planszy.
Grę rozpoczyna grający białymi. Gracze wykonują ruchy na zmianę. W jednym ruchu dowolnie wybrany kamień może zostać przesunięty o jedno pole do przodu po przekątnej (na ukos). Bicie kamieni przeciwnika odbywa się przez przeskoczenie jednym kamieniem przez bity kamień na następne pole za nim , o ile jest ono wolne. Jeśli po przeskoczeniu przez jeden kamień przeciwnika istnieje możliwość bicia następnego kamienia, to trzeba je wykonać. Bić można zarówno do przodu, jak i do tyłu. Bicie jest obowiązkowe. Nie wolno wykonać innego ruchu zamiast bicia. Jeżeli gracz ma kilka możliwości bicia, musi bić takim kamieniem i w taki sposób, by zbić jak najwięcej kamieni i damek przeciwnika. Gdy kamień dojdzie do ostatniego rzędu szachownicy, zamienia się w damkę. Damkę oznacza się przez odwrócenie kamienia na drugą stronę. Jeżeli w trakcie bicia kamień dojdzie do ostatniej linii i ma możliwość bicia do tyłu, to musi wykonać bicie i pozostaje zwykłym kamieniem.
Damka porusza się o dowolną liczbę pól, w dowolną stronę po przekątnej. Podobnie jak kamień, damka bije przeskakując przez kamienie i damki przeciwnika, ale tylko ona może przeskakiwać przez dowolną liczbę wolnych pól zarówno przed jak i po biciu.
Gra kończy się, gdy jeden z graczy straci wszystkie kamienie, albo wszystkie kamienie jednego z graczy zostaną zablokowane.
Warcaby stupolowe mają identyczne zasady. Różnią się tylko tym, że plansza jest większa i każdy z graczy dysponuje 20 kamieniami, które ustawia w pierwszych czterech rzędach planszy po swojej stronie.
Warcaby rosyjskie różnią sie od klasycznych dwiema zasadami:
1. Jeżeli w trakcie bicia pionek dojdzie do pola przemiany, to natychmiast staje się damką i może kontynuować bicie jako damka.
2. Jeżeli gracz ma więcej niż jedną możliwość bicia, może wybrać dowolną z nich.
Warcaby amerykańskie mają nieco inne reguły:
1. Pionki mogą bić tylko do przodu.
2. Damki poruszają się tylko o jedno pole, ale zarówno do przodu, jak i do tyłu.
W ofercie naszej hurtowni są warcaby:
- z drewnianymi pionkami w drewnianym pudełku (będącym jednocześnie planszą),
- z drewnianymi pionkami i tekturową planszą,
- z plastykowymi pionkami i tekturową planszą,
- magnetyczne.
Warcaby produkowane są często w zestawach z innymi grami, takimi jak Młynek, Halma, Chińczyk, Szachy, Backgammon czy Hex.
Historia gry w warcaby
Chociaż niektórzy doszukują się początków warcabów już w starożytnym Egipcie, gra ta powstała prawdopodobnie w XII wieku w Hiszpanii lub na południu Francji. Bezpośrednim przodkiem warcabów była arabska gra Alkerk, rozgrywana na 25-polowej planszy, na której pionki mogły poruszać się poziomo, pionowo i po niektórych liniach ukośnych, a bicie polegało na przeskoczeniu pionka przeciwnika. Zastosowanie tej reguły bicia na 64-polowej planszy, na której piony poruszają się na ukos do przodu tylko po czarnych polach, dało początek nowej grze, zwanej w Hiszpanii Dama, we Francji i w Niemczech Dame, w Anglii Draughts, a w Rosji Szaszki.